środa, 21 stycznia 2015

Desperacja


tytuł:                           Desperacja
autor:                          Stephen King
przeczytana:               19 stycznia 2015
tytuł oryginału:            "Desperation"
data wydania: pierw.:  1996
                      polsk.:  2013, Wydanie XI
wydawnictwo:            Albatros
tłumaczenie:               Krzysztof Sokołowski
liczba stron:               544
ISBN:                        978-83-7659-273-2
kategoria:                   horror
moja ocena:                8/10
seria:                          π
                                  Literka


  "Steve wskoczył w ten taniec cieni. Przy okazji kopnął latarkę i Johnny obdarowany został widokiem lepszym, niż chciał, widokiem ptaka trzymającego w szponach głowę Ralpha. Skrzydła wzbijały chmury kurzu z podłogi i ścian starego chodnika. Głowa Ralpha skakała szaleńczo na boki, jego ciało jednak przykrywało ciało Davida niemal całkowicie.
  Steve uniósł karabin, by posłużyć się nim jak maczugą, i uderzył kolbą w strop. Na przyzwoity cios po prostu brakowało miejsca, lufą posłużył się więc niczym lancą. Orzeł zwrócił na niego swój przeszywający wzrok, poruszając jednocześnie zatopionymi w ciele Ralpha szponami. Machające skrzydła wypełniały wichrem niewielką przestrzeń sztolni. Z ptasiego dzioba sterczał urwany palec.
  Steve znów pchnął lufą karabinu. Tym razem trafił ptaka wprost w łeb i wytrącił mu palec. Łeb orła uderzył o ścianę. Szpony napięły się. Jedna łapa pogrążyła się głębiej w twarzy Ralpha, druga powędrowała w górę, chwyciła jego gardło i rozdarła je. Ptaszysko skrzeknęło znowu, być może w wściekłości, być może w triumfie. Mary wrzasnęła mu do wtóru."


OPIS
  Górnicze miasteczko Desperacja, położone w odludnej części środkowej Nevady, staje się miejscem niezwykłych, przerażających wydarzeń. Niegdyś kipiące życiem, od pewnego czasu sprawia wrażenie porzuconego przez mieszkańców. Zostały tylko kojoty, węże, skorpiony i myszołowy... oraz miejscowy policjant Collie Entragian, mianujący się jedynym przedstawicielem prawa na zachód od Pecos, który patroluje  przebiegającą obok drogę nr 50. Podróżni, jacy trafili tu zrządzeniem losu, a wśród nich rodzina Carverów i jadący siedmiuset funtowym harleyem sławny pisarz Johnny Marinville, nigdy nie dotrą do celu swojej podróży, a ich przeznaczeniem będzie poznać prawdziwy sens słowa "desperacja".

MOJA OPINIA
  Stephen King to pisarz, którego nie trzeba przedstawiać. Swymi powieściami stał się rozpoznawalny niemal na całym świecie, sprzedając ponad 350 milionów egzemplarzy. Jest autorem głównie literatury grozy, jednak nie ogranicza się do jednego gatunku. Można go odnaleźć również w fantastyce, jak i w komiksach, czyli cyklu Mroczna Wieża. Laureat wielu prestiżowych nagród, mieszka w Ameryce, która jest tak nieziemsko daleko od kraju w którym żyję, że aż mnie zazdrość zżera.

Tu można odwiedzać główną stronę poświęconą autorowi i jego dziełom.

  "Desperację" stworzył w 1996 roku, kiedy ja miałam zaledwie 2 lata i nie wiedziałam co to słowo oznacza. Robiłam jeszcze wiele rzeczy, których teraz się wstydzę, ale no cóż... byłam dzidzią. To straszne, mieć świadomość, że tyle wybitnych dzieł stworzono i które czekają na mnie, aż tylko znajdę na nie czas, bądź dorosnę do nich. Nie wiem czy przyszedł czas abym czytała horrory, jednak zawsze, gdy widzę jakieś książki Kinga, aż mnie świerzbi ażeby po nie sięgnąć. I zawsze to małe pragnienie wygrywa, mój mały kac książkowy wciąż jest zaspokajany, choć nie wiem czy chce aby się kiedyś skończył...

  Desperacja, jak z opisu na tyle książki wynika, jest górniczym miasteczkiem, położonym w odludnej części środkowej Nevady. I w niczym by ono właściwie się nie wyróżniało, gdyby nie zasoby znajdujące się w tamtejszych ziemiach i chytrzy ludzie, pragnący je zdobyć. Pragnienie owych ludzi sięgnęło granic moralności, gdy do pracy w kopalni przywieziono Chińczyków, mających pracować tam, gdzie żaden Amerykanin nie chciał, czyli w miejscu grożącym zawałem. To, co zostało odkryte w Grzechotniku, nazywanym później Chińską Jamą, zaważyło na losach wszystkich bohaterów występujących w książce.

  Najpierw stary weterynarz Tom Billingsley, później rodzina Carverów, następnie małżeństwo Peter i Mary, zaraz po nich, pisarz Johnny Marinville i na samym kocu z odsieczą Steve i Cynthia. Oto osoby, które zmierzały w kierunku spokojnego życia, monotonności i melancholii. Czy kiedykolwiek sądziły, nawet w najgorszych koszmarach, że coś co im się przydarzy, mogłoby zaistnieć? Raczej wątpię, a ich niewiedza została skrzętnie wykorzystana przez siły tak mroczne, jak mroczne jest piekło, tak potężne, jak potężny potrafi być Bóg, tak przerażające, jak najgorsze mary nocne. Tym, który wprowadził ich w tę otchłań był miejscowy policjant Collie Entragian, którego ponad dwumetrowy wzrost oraz spojrzenie mogło zmrozić największego chojraka.

  Okaleczeni, przetrzymywani w więzieniu strzegącym przez wilka, starając się przetrwać i nie postradać zmysłów musieli walczyć ze ścierwnikami, skorpionami, pająkami, szczurami i wężami. Wszystkie stworzenia zostały zniewolone przez tajemnicze siły z głębi ziemi. Jedyne co im pozostało to modlić się... modlić do Boga i błagać o pomoc, albowiem wiedzą, że Bóg jest okrutny...

  "-...ale i tak mu zapłaciłem. Bo to świństwo nie płacić długów i to świństwo nie zrobić tego, co obiecało się zrobić. - David pochylił się w tym momencie ku niemu i zniżył głos, jakby się bał, że Bóg go podsłucha. - Naprawdę złe było to, że Bóg wiedział, że tu przyjedziemy, i wiedział, co mam zrobić. Wiedział, co będę musiał wiedzieć, żeby to zrobić.
  (...)
  Spojrzał na Johnny'ego. Twarz miał poważną.
  - Złe nie było to, że Bóg postawił mnie w sytuacji, w której byłem jego dłużnikiem, tylko to, że skrzywdził Briana, żebym miał dług.
  - Bóg jest okrutny.
  Chłopiec skinął głową. Johnny dostrzegł, że jest bliski łez.
  - Pewnie, że okrutny. (...)
  - Ale okrucieństwo Boga nas uszlachetnia... tak przynajmniej głoszą plotki, prawda?
  - No... może."

  Książka "Desperacja" to jak balsam na mą znękaną duszę. Od pierwszych stron powieści otacza mnie atmosfera tajemniczości i potężnej magii, mocy nadprzyrodzonych, których celem jest sianie zniszczenia. W twórczości Kinga rozpływam się w krwawych horrorach i scenach ludzkiego dramatu. Słowa spisane chwytają mnie za serce niczym niewidzialne ręce. King z 1996 roku obezwładnia mój umysł, wszczepiając w niego grozę czyhającą na każdego z nas, w każdym miejscu, o każdej porze, z niewiadomych przyczyn.

  Wiem, że moje prostolinijne słowa: 'zachęcam was do przeczytania tej książki', nie odniosą pożądanego efektu, zamierzam napisać inaczej:
  Twa dusza i mądrość będzie tym uboższa im więcej słów King wydaje na świat w swych książkach. Twoje marzenia zblakną w świetne wszystkich lamp, lampek i światełek przy których ludzie czytają Kinga. Twa wyobraźnia przerodzi się w desperację. Kolory Twych snów zbutwieją i poodłażą niczym stara farba na ścianach...
  Poczuj to.
  Przeczytaj to.

FRAGMENTY
·         s.7 "Pejzażem jego poezji pozostanie pustynia"
~Salam Rushdie: Szatańskie wersety

·     s.244 "Czy nie z tego bierze się całe prawdziwe zło na świecie, że ludzie zostają, choć cholernie dobrze wiedzą, że powinni się wynosić, że pchają wózek dalej, choć doskonale wiedzą, że powinni dać sobie spokój i wiać? Czy - w ostatecznym rozrachunku - nie dlatego tylu ludzi lubi tanie horrory? Bo rozpoznają te przerażone dzieci, które za nic nie uciekną z nawiedzonego domu, choć już zaczęła się seria morderstw?"

·         s.245 "...ci mężczyźni, ech ci mężczyźni, jacy cholerni są z nich błędni rycerze".

·         s.532 "Kiedy człowiek próbuje przeżyć, dostrzega tylko to, co musi; reszta, przynajmniej czasowo, wędruje za burtę."


Książka bierze udział w następujących wyzwaniach:


22 komentarze:

  1. Mnie do dzieł Kinga nie trzeba zachęcać, chociaż nie powiem, Twoja recenzja ma bardzo zachęcający wydźwięk :D "Desperacji" jeszcze nie czytałam, ale to się na pewno w końcu zmieni.

    OdpowiedzUsuń
  2. Mam nadzieję, że znajdę niedługo czas na tak dobrą książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jak nie lubię tego autora, tak ta ksiązka wydaje mi się interesująca, ale to pewnie za sprawą Twojego opisu ;) King ma ciężki styl...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, jego styl ma to do siebie, że trzeba się do niego przyzwyczaić i zaakceptować. Ja zawsze mam tak, że po jakiejś lekkiej książce zaczynam czytać Kinga, to do połowy idzie mi bardzo opornie. Choć akcja jest bardzo interesująca i wciągająca, to czasem ciężko mi się przełamać i zacząć czytać dalej. Z doświadczenia jednak wiem, że gdy już połowa minie i oswoi się ze stylem, to jest się bardzo usatysfakcjonowanym z przeczytanej książki. ;)

      Usuń
  4. King jest kultowym autorem, ale do mnie nie przemawia. Kocham stworzone przez niego historię, jednak nienawidzę jego stylu. Pisze on w rozwleczonym, gawędziarskim stylu i nie jestem w stanie przebrnąć przez jego twórczość.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację, trzeba być bardzo wytrwałym, żeby przebrnąć i zaakceptować jego styl. Sądzę jednak, że warto ;)

      Usuń
  5. Po pierwsze - w końcu coś innego niż :czysta krew" xD Po drugie - na pewno przeczytam ;) Do Kinga umiesz zachęcić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No ;) 'czysta krew' ma coś odrzucającego w sobie. Moja literacka dusza również cieszyła się z Kinga ;)

      Usuń
  6. Bardzo emocjonalna recenzja :) Tajemniczość, magia, groza - muszę to sprawdzić.

    OdpowiedzUsuń
  7. Nie znam tej konkretnej książki Kinga, ale od czasu do czasu do niego wracam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja również nie czytam go całymi dniami i nocami ;) od Kinga czasem trzeba odpocząć, ponieważ jego styl pisania nie jest łatwy. Niemniej jednak zawsze miło spędzam z nim czas :)
      A "Desperację" warto poznać :)

      Usuń
  8. Ehm, jeszcze nie czytałam niczego Kinga, ale na najbliższe miesiące planuje "Cmentarz zwierząt" i "Misery" :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Same dobre lektury :) chociaż sądzę, że lepsza jednak to "Cmętarz Zwieżąt". Z błędem ortograficznym :) wyjaśnione jest w książce dlaczego :)

      Usuń
  9. Na razie miałam jedną przygodę z twórczością Kinga, ale nie była ona udana, gdyż "Buick 8" zupełnie nie trafiło w mój gust. Jednak nie poddaję się, bo wierzę tym wszystkich zachwytom nad jego powieściami, wiec na pewno sięgnę po jakąś inną lekturę jego autorstwa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Słyszałam, że King pisze falami, tzn. czasami bardzo dobrze, czasami tylko znośnie. Jednak nie poddawaj się, bo niektóre jego książki są naprawdę warte czasu im poświęconego :)

      Usuń
  10. King to jeden z niewielu autorów, który jest dla mnie swoistą enigmą. Zachwalany przez rzesze wielbicieli, a moje z nim spotkania raczej do udanych nie należą, bo wydaje mi się, że większość książek jego autorstwa, które do tej pory czytała jest po prostu nudnych. Są też dobre książki, jak np. Wielki Marsz, który zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie. Dojrzewam do Mrocznej Wieży może tam odkryję Kinga jakiego polubię :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właściwie z każdą książką jest tak, że jej odebranie zależy od subiektywnej wizji czytającego.
      Życzę zatem miłego czytania, mam nadzieję, że tym razem będzie owocniej i mniej nudno :)

      Usuń
  11. Uwielbiam, wręcz ubóstwiam Stephena Kinga, ale "Desperacja" wciąż przede mną. Za mną natomiast mnóstwo pamiętnych jego powieści, a szczególnie miło wspominam "Miasteczko Salem", które to było pierwszą moją stycznością z jego twórczością. Cóż, Stephen jest moim prawdziwym królem literatury. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moim pierwszym zetknięciem z Kingiem był "Cmętarz Zwieżąt". Od tamtej pory regularnie wracam do niego. Trzeba przyznać, że ma w sobie coś przyciągającego.
      A "Desperację" polecam Ci, bo jest ona również atutem autora.

      Usuń

Witam :)
Będzie mi miło, gdy odwiedzając tę stronę, zostawisz po sobie ślad w postaci komentarza.
Pozdrawiam,
Crystal