Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Seria: Dary Anioła - Cassandra Clare. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Seria: Dary Anioła - Cassandra Clare. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 3 lipca 2014

Mechaniczny Anioł


tytuł:                           Mechaniczny Anioł
autor:                          Cassandra Clare
przeczytana:                3 lipca 2014
tytuł oryginału:            "The Clockwork Angel. The Infernal Devices - 
                                  Book One"
data wydania: pierw.:  2010
                      polsk.:  2010 Wydanie I
wydawnictwo:            MAG
tłumaczenie:               Anna Reszka
liczba stron:                480
ISBN:                        978-83-7480-183-6
kategoria:                   fantastyka
moja ocena:               10/10
seria:                         Diabelskie Maszyny tom 1/3
  "Z pewnością będzie. Tessa położyła pierścionek na lewej dłoni, zacisnęła wokół niego palce i zamknęła oczy.
  Jak zwykle najpierw nic się nie działo, a potem w głębi jej umysłu coś rozbłysło, jakby zapaliła się świeca w ciemnym pokoju. Po omacku ruszyła w stronę blasku, tak jak nauczyły ją Mroczne Siostry. Trudno było opanować strach i nieśmiałość, ale robiła to już tyle razy, że wiedziała, czego się spodziewać: zbliżenie się do światła pośród ciemności, wrażenie ciepła, jakby naciągała na siebie ciężki gruby koc, zakrywając każdy skrawek skóry. Później jasność otaczała ją zewsząd, a ona znajdowała się w cudzym ciele. W cudzym umyśle."
OPIS
  Magia jest niebezpieczna, ale miłość jeszcze bardziej. Szesnastoletnia Tessa Gray pokonuje ocean, by odnaleźć brata, a celem jej podróży jest Anglia za czasów panowania królowej Wiktorii. W londyńskim Podziemnym Świecie, w którym po ulicach przemykają wampiry, czarownicy i inne nadnaturalne istoty, czeka na nią coś strasznego. Tylko Nocni Łowcy , wojownicy ratujący świat przed demonami, utrzymują w tym chaosie porządek. W trakcie swoich poszukiwań Tessa uświadamia sobie, że będzie musiała wybierać między ratowaniem brata a pomaganiem nowym przyjaciołom, którzy stają na drodze sił ciemności... i że miłość potrafi być najniebezpieczniejszą magią.

MOJA OPINIA
  Prześwietna książka równa sadze Dary Anioła. Obawiałam się zaczynając ten książkę, że prequel okaże się w istocie dokładnie taki sam jak Miasto Kości i inne tomy. Sądziłam, że schemat będzie identyczny, tylko imiona bohaterów inne, powplatane sceny i zachowania z XIX wieku i inne miejsce. Na moje szczęście się rozczarowałam. W książce można również odnaleźć dwoje przyjaciół, którzy są Nocnymi Łowcami, jednak żaden z nich nie jest homoseksualny, jak w Darach Anioła. Jest dziewczyna mieszkająca z nimi w Instytucie, jednak nie jest tak buntownicza jak Isabelle z Darów Anioła. Jest i też pewna przybłęda - Tessa. Jest ona zupełnie inna niż wcześniej Clary - i to mi się bardzo podoba. Jedyne podobieństwo, które można zaobserwować, to miłość przybyłej do Instytutu dziewczyny do buntowniczego chłopaka, który ją ratuje. Will i Tessa. Tak samo skomplikowane uczucia, choć raczej nigdy nikt nie zakładał, że mogą być rodzeństwem. Historia Willa równie bolesna i nieszczęśliwa, która kształtowała jego osobowość już od najmłodszych lat, sprawia, że na pierwszy rzut oka jest on niegrzeczny, zły i brak mu manier.
  Podoba mi się to, co pisze Cassandra Clare. I jak pisze. Na początku każdego rozdziału odnaleźć można fragmenty, kilkuwersowe, pochodzące z nieśmiertelnych powieści, tj. Don Juan, Pieśni Horacego, Targ goblinów Rossetti czy Ogród Persefony Swinburne'a. Zastanawiam się tylko jaki ma to cel. Czy autorka pragnie pokazać jaka to ona jest oczytana, czy też zachęcić do zapoznania się nie tylko z jej powieścią ale i z powyższymi? Być może jedno i drugie.

FRAGMENTY
·         s.6,7 Pieśń Tamizy
Nuta soli
wpada i rzeka się podnosi,
wezbraną falą w kolorze herbaty
na spotkanie zieleni płynie.
Nad jej brzegami tryby i koła
monstrualnych maszyn
dźwięczą i wirują, duch
wnika w ich śruby,
szepcząc tajemnice.
Każdy złoty trybik ma żeby,
każde wielkie koło porusza
parę rąk, które zgarniają
wodę z rzeki,
pożerają ją, przetwarzają w parę,
zmuszają wielką maszynę do pracy
siłą jej rozpadu.
Łagodnie wzbiera fala,
niszcząc mechanizm.
Sól, rdza i szlam
spowalniają przekładnie.
Na brzegach
żelazne zbiorniki
uderzają w cumy
z głuchym łoskotem
gigantycznego dzwonu,
bębna i działa,
które krzyczą językiem grzmotu,
a rzeka toczy się w dole.
~Elka Cloke

·         s.23 Rozdział pierwszy Mroczny Dom
"Za tym padołem gniewu i łez
Majaczy groźny cień".
~William Ernest Henley, Invictus

·         s.38 Rozdział drugi Piekło jest zimne
"Życie się waha między dwoma światy:
Gwiazda wieczorna, co się na dnia słoni
Rąbek. Jak mało wiemy, czym przed laty
Byliśmy, czym dziś!".
~Lord Byron, Don Juan (przełożył Edward Porębowicz)

·         s.59 Rozdział trzeci Instytut
"Z pozoru świetny, nowy, nęcący tęczami
Świat, gościnnie rozwarte marzenia podwoje -
Ale naprawdę troski, bóle, niepokoje".
~Matthew Arnold, Wybrzeże w Dover (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.83 Rozdział czwarty Jesteśmy cieniami
"Prochem i cieniem jesteśmy".
~Horacy, Pieśni

·         s.87 "Nie jest wbrew prawu być idiotą."

·       s.95 "Zawsze trzeba być ostrożnym z książkami. I z tym, co w nich jest, bo słowa mają moc zmieniania ludzi."

·         s.104 Rozdział piąty Kodeks Nocnych Łowców
"Sny są prawdziwe, dopóki trwają, a czyż my nie żyjemy w snach?".
~Alfred, lord Tennyson

·         s.133 Rozdział szósty Dziwna ziemia
"Nie wolno nam patrzeć na gobliny,
Nie wolno nam kupować ich owoców:
Kto wie, jaka ziemia karmiła
Ich głodny, spragnione korzenie?".
~Christina Rossetti, Targ goblinów

·         s.156 "Obiekty nieożywione rzeczywiście są nieszkodliwe. Ale nie zawsze można to samo powiedzieć o ludziach, którzy ich używają."

·         s.161 Rozdział siódmy Mechaniczna dziewczyna
"Stwórca, który z nicości wywiódł ten świat cały,
Przecz własne swoje twory rozbija w kawały?
Jeśli się nie udały, kogóż za to winić?
Ale dlaczego niszczy, jeśli się udały?".
~Omar Chajjam, Rubajaty (przełożył Andrzej Gawroński)

·         s.179 Rozdział ósmy Camille
"Blade i bezimienne
W jałowych łanach zbóż,
Gną się ku ziemi, senne,
Całą noc, póki z zórz
Nie wzejdzie świt, jak z oków
Rozkuty, z mgieł, obłoków
Oswobodzony, z mroków
Przybyły zastęp dusz".
~Algernon Charles Swinburne, Ogród Persefony (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.203 Rozdział dziewiąty Enklawa
"Aż wyschną głębie wszystkich mórz, do dna,
Aż słońce stopi głaz;
Będę cię kochał, miła, aż do dnia
Gdy biec przestanie czas".
~Robert Burns, Och, moja miła jest jak róży pąk (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.226 Rozdział dziesiąty Bladzi królowie i książęta
"Śmiertelnie bladzi, we śnie wołali
Władcy, Książęta i Rycerze".
~John Keats, La Belle Dame Sans Merci (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.228 "To, co czynię teraz, jest o tyle, tyle piękniejsze od tego, co czyniłem dotychczas. A tam, dokąd idę, znajdę spokój o wiele większy, niż kiedykolwiek doznałem."
~Sydney Carton, Opowieść o dwóch miastach

·         s.251 Rozdział jedenasty Niewiele jest aniołów
"Lecz jesteśmy ludźmi;
Z natury słabi, upadamy nieraz;
Niewielka liczba aniołów na ziemi".
~Szekspir, Henryk VIII (przełożył Leon Ulrich)

·         s.276 Rozdział dwunasty Krew i woda
"U bram ogrodu, blada,
W wieńcu z nasennych ziół,
Stoi ta, co przykłada
Chłodne dłonie do czół;
Od ust miłości słodsze
Jej usta - i kto dotrze
Tu, ten się jej nie oprze,
Gdy smak ten będzie czuł".
~Algernon Charles Swinburne, Ogród Persefony (przełożył Stanisław Barańczak)

·     s.284,285 "Kimkolwiek jesteś, mężczyzną czy kobietą, osobą silną czy słabą, zdrową czy chorą... wszystkie te rzeczy liczą się mniej niż to, co masz w sercu. Jeśli masz duszę wojownika, jesteś wojownikiem. Te inne rzeczy to szkło, które otacza lampę, a ty jesteś światłem w środku.(...) Właśnie w to wierzę."

·         s.295 Rozdział trzynasty Coś mrocznego
"Czasami mniej jesteśmy nieszczęśliwi, kiedy kochana osoba nas oszukuje, niż kiedy nam otworzy oczy".
~François La Rochefoucauls, Maksymy

·        s.308 "Czasami nasze życie zmienia się tak szybko, że za tą zmianą nie nadążają umysły i serca. I kiedy tęsknimy za tym, co było, właśnie wtedy czujemy największy ból."

·         s.310 Rozdział czternasty Most Blackfriars
"Dwadzieścia mostów od Tower do Kew
Chciało wiedzieć to, co rzeka wie".
~Rudyard Kipling, The River's Tale

·         s.330 Rozdział piętnasty Zagraniczne błoto
"Czas, nieposłuszny sokół,
Nie wraca sponad pól
Na naszą dłoń; rozpaczą
Dławione, serca płaczą,
Gdy na swym dnie zobaczą
Nic tylko grząski muł".
~Algernon Charles Swinburne, Ogród Persefony (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.345 Rozdział szesnasty Czar wiążący
"Raz czy dwa razy rzucić kości z kubka,
Na to marnego nie powie nikt słowa,
Ale kto z Grzechem na hazard iść pragnie,
Ten się przed Hańbą w tej grze nie uchowa".
~Oscar Wilde, Ballada o więzieniu w Reading (przełożył Adam Włodek)

·         s.370 Rozdział siedemnasty Wezwać ciemność
"Stara wieża kościelna i ogrodowy mur
Czarne w jesiennym deszczu,
Złowieszczy jęk posępnych wiatrów
Przezywa ciemność".
~Emily Brontë, Stara wieża kościelna

·         s.396 Rozdział osiemnasty Trzydzieści srebrników
"Albo nareszcie - sam Szatan! Ta, można
Sprzedać mu duszę - przy czym w cyrografy
Przemycić taki błąd, że bestia zdrożna
Puści mnie, nie chcąc się przyznać do gafy".
~Robert Browning, Monolog w hiszpańskim klasztorze (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.419 Rozdział dziewiętnasty Boadycea
"Nie zgłębi umysł - dobrze wiem:
Czemuż dobro w nas przeplata się ze złem?
Czemuż miast wiecznego dnia -
Noc między dniem a dniem?".
~Thomas Campion, Grzeczna w rozmowie (przełożył Stanisław Barańczak)

·         s.445 Rozdział dwudziesty Straszny cud
"Każdy zabija kiedyś to, co kocha -
Chcę, aby wszyscy tę prawdę poznali.
Jeden to lepkim pochlebstwem uczyni.
Inny - spojrzeniem, co jak piołun pali.
Tchórz się posłuży wtedy pocałunkiem,
Człowiek odważny - ostrzem zimnej stali".
~Oscar Wilde, Ballada o więzieniu w Reading (przełożył Adam Włodek)

·    s.453 "Milton uważał, że piekło to miasto. (...) Myślę, że w połowie miał rację. Może Londyn to przedsionek piekła, a mu jesteśmy potępionymi duszami, które nie chcą do niego wejść ze strachu, że to, co znajdą po drugiej stronie, będzie jeszcze gorsze od tych okropieństw, które już znają." 

piątek, 13 czerwca 2014

Miasto upadłych aniołów - Cassandra Clare


tytuł:                           Miasto upadłych aniołów
autor:                          Cassandra Clare
posiadam od:               -
przeczytana:               25 maja 2013
tytuł oryginału:            „City of Fallen Angels. The Mortal Instruments – Book                                      Four”
data wydania: pierw.:  2011
                      polsk.:  18 maja 2011
wydawnictwo:            MAG
tłumaczenie:               Anna Reszka
liczba stron:                348
ISBN:                        978-83-7480-211-6
kategoria:                   fantastyka
moja ocena:                9/10
seria:                          Dary Anioła tom 4/6 



OPIS
  Wojna się skończyła i szesnastoletnia Clary Fray wraca do Nowego Jorku, podekscytowana możliwościami, które się przed nią otwierają. Zaczyna szkolenie Nocnego Łowcy, żeby nauczyć się wykorzystywać swój wyjątkowy dar. Podziemni i Nocni Łowcy w końcu zawarli pokój i, co najważniejsze, Clary może w końcu nazywać Jece’a swoim chłopakiem.

  Jednakże wszystko ma swoją cenę.

  Ktoś zabija Nocnych Łowców i prowokuje w ten sposób napięcia między Podziemnymi i Nocnymi Łowcami, mogące doprowadzić do kolejnej krwawej wojny. Najlepszy przyjaciel Clary, Simon, nie może jej pomóc. Jego matka właśnie się dowiedziała, że syn jest wampirem, więc Simon musiał opuścić dom rodzinny. Okazuje się jednak, że wszyscy chcą mieć go po swojej stronie… ze względu na moc klątwy, która niszczy jego życie. I są gotowi zrobić wszystko, żeby dostać to, czego chcą. W dodatku, Simon umawia się równocześnie z dwiema pięknymi, niebezpiecznymi dziewczynami, i żadna nie wie o tej drugiej.

  Kiedy Jace zaczyna się odsuwać od Clary, niczego nie wyjaśniając, jest ona zmuszona dotrzeć do serca tajemnicy, która okaże się jej najgorszym koszmarem. Clary zapoczątkowuje ciąg strasznych wydarzeń, mogących pozbawić ją wszystkiego, co kocha. Nawet Jace’a.

  Miłość. Krew. Zdrada. Zemsta.

MOJA OPINIA
  Niestety ta część nie powaliła mnie na kolana. Trzy wcześniejsze były czymś świetnym, ta natomiast wypadła przy nich odrobinę blado. Tamte zajmowały mi góra jeden dzień, z tą natomiast odrobinę się męczyłam. I choć język i styl Cassandry Clare jest dobry, pomysł również, czegoś mi tu brakowało. Książka oczywiście jest dobra, zdecydowanie wybija się ponad prymitywne fantasy i zapada w pamięć.

FRAGMENTY
·         s.7 Część pierwsza: Anioły zagłady

„Są plugastwa, które czają się w mroku, i są anioły zagłady, które latają spowite w zasłony niematerialności i nieprzystępnej natury; których nie możemy zobaczyć, lecz czujemy ich moc i padamy pod ich mieczem”.
~Jeremy Taylor, „Modlitwa pogrzebowa”

·         s.33 „Wieczność to zbyt dużo czasu, żeby spędzić go samotnie”.

·         ~napis na drzwiach Brooklyńskiej Biblioteki Publicznej na Grand Army Plaza
„Tutaj są złożone tęsknoty wielkich serc i szlachetne rzeczy, które górują nad falą, magiczne słowa, które dokonują wzniosłego cudu, nagromadzona mądrość, która nigdy nie umiera.”

·         s.134, 135
„Taceant Colloquia. Effugiat risus. Hic locus est ubi mors gaudet succurrere vitae.
Niech zamilkną rozmowy. Niech pierzchnie śmiech. To jest miejsce, gdzie weseli się śmierć miast życia.”

·         s.203 Część druga: Za każde życie

„Nic nie jest za darmo. Za wszystko trzeba płacić. Za każdą korzyść płaci się inną rzeczą. Za każde życie – śmiercią. Nawet za twoją muzykę, o której słyszeliśmy, trzeba było zapłacić. Zapłatą za tę muzykę była twoja żona. Piekło jest teraz zadowolone.”
~Ted Hughes, „The Tiger’s Bones”

·         s.221 ~słowa na kamienne kościelnej tablicy
„Bo jej ścieżka schodzi w dół do śmierci,
A jej drogi do krainy cieni.
Nikt z tych, którzy do niej wchodzą, nie wraca
I nie osiąga ścieżek życia.”

·         s.298 „…świat tak łatwo niszczy piękne istoty.”

poniedziałek, 9 czerwca 2014

Miasto szkła - Cassandra Clare


tytuł:                           Miasto szkła
autor:                         Cassandra Clare
posiadam od:             -
przeczytana:              28 lutego 2013
tytuł oryginału:           „City of Glass. The Mortal Isntruments – Book Three”
data wydania: pierw.: 2009
                      polsk.: 2010
wydawnictwo:           MAG
tłumaczenie:               Anna Reszka
liczba stron:               528
ISBN:                       978-83-7480-162-1
kategoria:                  fantastyka
moja ocena:              10/10
seria:                         Dary Anioła tom 3/5



OPIS
  Pośród chaosu wojny Nocni Łowcy muszą zdecydować się na walkę u boku wampirów, wilkołaków i innych Podziemnych… albo przeciwko nim. Tymczasem Jace i Clary też muszą podjąć ważne decyzje. Czy mogą sobie pozwolić na zakazaną miłość?


  Tysiące lat temu, Anioł Razjel zmieszał swoją krew z krwią mężczyzn i stworzył rasę Nephilim, pół ludzi, pół aniołów. Mieszańcy człowieka i anioła przebywają wśród nas, ukryci, ale wciąż obecni, są naszą niewidzialną ochroną. Nazywają ich Łowcami Cieni.

  Łowcy Cieni przestrzegają praw ustanowionych w Szarej Księdze, nadanych im przez Razjela. Ich zadaniem jest chronić nasz świat przed pasożytami, zwanymi demonami, które podróżują między światami, niszcząc wszystko na swej drodze.

  Ich zadaniem jest również utrzymanie pokoju między walczącymi mieszkańcami podziemnego świata, krzyżówkami człowieka i demona, znanymi jako wilkołaki, wampiry, czarodzieje i wróżki. W swoich obowiązkach są wspomagani przez tajemniczych Cichych Braci. Cisi Bracia mają zaszyte oczy i usta i rządzą Miastem Kości, nekropolią znajdującą się pod ulicami Manhattanu, w której leżą martwe ciała zabitych Łowcy Cieni. Cisi Braci prowadzą archiwa wszystkich Łowców Ciebie, jacy kiedykolwiek żyli. Strzegą również Mortal Instruments, trzech boskich przedmiotów, które anioł Razjel powierzył swoim dzieciom. Jednym z nich jest Miecz. Drugim Lustro. Trzecim Kielich.

  Od tysięcy lat Cisi Braci strzegli Mortal Instruments. I tak było aż do Powstania, wojny domowej, która niemal na zawsze zniszczyła tajemny świat Łowców Cieni. I mimo że od śmierci Valentine'a Łowcy Cieni, który rozpoczął wojnę, minęło wiele lat, rany, jaki zostawił, nigdy się nie zabliźniły.

  Od Powstania minęło piętnaście lat. Jest upalny sierpień w tętniącym życiem Nowym Jorku. W podziemnym świecie szerzy się wieść, że Valentine powrócił na czele armii wyklętych. A Kielich zaginął...


MOJA OPINIA
  Bardzo przyjemna podobnie jak poprzednie części. W tej książce wyjaśnia się wszystko, co zaplątało się gdzieś wcześniej.

  Szczerze polecam :)

FRAGMENTY
·         „Liczę tylko promienne godziny”.

·         „Raj utracony” ~ John Milton
„Długa i trudna droga wiedzie ku światłości z piekieł”.

·         Część pierwsza: Iskry z pożogi
~Księga Hioba 5:7
„Bo człowiek rodzi się na niedolę, jak iskry z pożogi, aby wysoko wzlatać”.

·         1. „Normalność wcale nie jest taka dobra, jak się wydaje”.

·         6. „Miłość czyni nas kłamcami”.

·         Część druga: Mroczne światło gwiazd
~William Szekspir „Wieczór trzech króli” (przekład: Stanisław Barańczak)
„ANTONIO:
             Naprawdę musisz jechać? A może jednak wybiorę się z tobą?
SEBASTIAN:
            Nie gniewaj się, ale nie. Moim życiem rządzą ciemne gwiazdy; złośliwość mojego losu mogłaby udzielić się twojemu; pozwól więc, że sam będę znosił swoje nieszczęścia. Gdybym któreś z nich zwalił na ciebie – źle bym ci się odwdzięczył za przyjaźń”.

·      11. „Zastanawiała się, jak można stwierdzić, że ktoś jest martwy, nie przyglądając mu się uważnie. Martwe ciała nie są podobne do nieprzytomnych. Zawsze możne wyczuć, że coś z nich uleciało, że brakuje iskry życia”.

·         13. „…ale sny przynajmniej się kończą, kiedy się budzę”.

·         14. „…człowiek najbardziej nienawidzi kogoś, na kim mu kiedyś zależało”.

·         Część trzecia: Droga do nieba
~Siegfried Sassoon „The Imperfect Lover”
„O, tak, wiem, że droga do nieba była łatwa”.

·         Epilog: Gwiazdami na niebie
~T.E.Lawrecne
„Kochałem cię, więc wziąłem w ręce te ludzkie fale i spisałem swoją wolę gwiazdami na niebie”.

·         „Dobre rzeczy przytrafiają się tym, którzy potrafią czekać”.

sobota, 7 czerwca 2014

Miasto popiołów - Cassandra Clare


tytuł:                           Miasto popiołów
autor:                          Cassandra Clare (pseud.)
posiadam od:              -
przeczytana:               20 stycznia 2013
tytuł oryginału:           „City of Ashes. The Mortal Instruments – Book Two”
data wydania: pierw.: 2008
                      polsk.: 2009
wydawnictwo:           MAG
tłumaczenie:               Anna Reszka
liczba stron:               445
ISBN:                       978-83-7480-135-5
kategoria:                  fantastyka
moja ocena:              10/10
seria:                         Dary Anioła t.2/5


OPIS
  Clary Fray chciałaby, żeby jej życie znowu stało się normalne. Ale czy cokolwiek może takie być, skoro dziewczyna jest Nocnym Łowcą zabijającym demony, jej matka została magicznie wprowadzona w stan śpiączki, a ona sama nagle zaczyna widzieć mieszkańców Podziemnego Świata - wilkołaki, wampiry, wróżki...

  Tysiące lat temu, Anioł Razjel zmieszał swoją krew z krwią mężczyzn i stworzył rasę Nephilim, pół ludzi, pół aniołów. Mieszańcy człowieka i anioła przebywają wśród nas, ukryci, ale wciąż obecni, są naszą niewidzialną ochroną. Nazywają ich Łowcami Cieni.

  Łowcy Cieni przestrzegają praw ustanowionych w Szarej Księdze, nadanych im przez Razjela. Ich zadaniem jest chronić nasz świat przed pasożytami, zwanymi demonami, które podróżują między światami, niszcząc wszystko na swej drodze.

  Ich zadaniem jest również utrzymanie pokoju między walczącymi mieszkańcami podziemnego świata, krzyżówkami człowieka i demona, znanymi jako wilkołaki, wampiry, czarodzieje i wróżki. W swoich obowiązkach są wspomagani przez tajemniczych Cichych Braci. Cisi Bracia mają zaszyte oczy i usta i rządzą Miastem Kości, nekropolią znajdującą się pod ulicami Manhattanu, w której leżą martwe ciała zabitych Łowcy Cieni. Cisi Braci prowadzą archiwa wszystkich Łowców Ciebie, jacy kiedykolwiek żyli. Strzegą również Mortal Instruments, trzech boskich przedmiotów, które anioł Razjel powierzył swoim dzieciom. Jednym z nich jest Miecz. Drugim Lustro. Trzecim Kielich.

  Od tysięcy lat Cisi Braci strzegli Mortal Instruments. I tak było aż do Powstania, wojny domowej, która niemal na zawsze zniszczyła tajemny świat Łowców Cieni. I mimo że od śmierci Valentine'a Łowcy Cieni, który rozpoczął wojnę, minęło wiele lat, rany, jaki zostawił, nigdy się nie zabliźniły.

  Od Powstania minęło piętnaście lat. Jest upalny sierpień w tętniącym życiem Nowym Jorku. W podziemnym świecie szerzy się wieść, że Valentine powrócił na czele armii wyklętych. A Kielich zaginął...


MOJA OPINIA
  Przyjemna i wciągająca jak tornado. Przeczytałam w jeden dzień i jestem pełna podziwu dla autorki. Warto czytać dzieła ludzi, którzy naprawdę potrafią pisać. I choć trafił mi się egzemplarz, w którym nie wydrukowano stron od 368 do 385, i straciłam nieco akcji, twierdzę iż jest to dzieło doskonałe na szóstkę z trzema minusami.

  Dlaczego ci najwięksi twardziele, bohaterowie, czasem okazują się tacy nieprzewidująco przewidujący? To pytanie mogę zadać tylko autorce...

FRAGMENTY
·         Gorzki język
Znam twoje ulice, urocze miasto,
Znam demony i anioły, które się gromadzą
i nocują na twoich konarach jak ptaki.
Znam ciebie, rzeko, jakbyś płynęła przez moje serce.
Jest twoją córką wojowniczką.
Są litery utworzone z twojego ciała,
tak jak fontanna z wody.
Są języki, z których powstał twój plan,
i kiedy nimi mówimy,
wyrasta miasto…

·         Część pierwsza: Sezon w piekle
~Arthur Rimbaud
„Sądzę, że znajduję się w piekle, więc jestem w nim”.
·         „Uczuć nie można wyłączyć jak światła”.

·         Część druga: Bramy piekła
~Dante „Boska komedia” (przekład: Adam Asnyk)
„Przede mną żadne nie wszczęło się życie,
prócz odwiecznego – ja wiecznie stoję.
Rzućcie nadzieję wy, co tu wchodzicie!...”.

·         Część trzecia: Dzień gniewu
~Abraham Coles
„Nadejdzie dzień gniewu,
Wieszczony przez Sybillę,
I wszystkie światy obrócą się w popiół”.

·         „Wiesz jakie jest najgorsze uczucie? Nie ufać osobie, którą się kocha najbardziej na świecie”.